Home | Nieuws | Agenda | Muziek | Videos | Galerij | Workshops | Biografie | Contact
Vita Pagie en Jaime Nanoha zijn al sinds 2012 een gevestigd duo. Zij hebben een grote liefde voor de Braziliaanse muziek. Beiden zijn zij cum laude afgestudeerd aan het conservatorium en hebben ze inmiddels een album opgenomen en een grijpende theatervoorstelling gemaakt. Zij vertolken melancholische ballades en ritmische liederen uit de 20e eeuw op geheel akoestische wijze.
Vita Pagie

Mijn liefde voor muziek werd vroeg gevoed door mijn vader die pianist is. Nog in de buik van mijn moeder speelde hij Waltz for Debby voor ons. Mijn liefde voor jazz zat er dus al jong in. Als 8 jarige luisterde ik voordat ik ging slapen John Coltrane’s ‘A love Supreme’ of Miles Davis als ik vrolijk was. In de auto naar Frankrijk draaide mijn vader Ckaka Kahn en zongen we heel hard mee. Mijn moeder liet mij kennis maken met zangeressen zoals Joni Mitchell. In mijn pubertijd ontdekte ik zangeressen zoals Ella Fitzgerald en Erykah Badu en daarmee de stem als instrument. Gefascineerd was ik door hun flexibele stem en vrije improvisaties. Mijn drang groeide om ook zo vrij te kunnen zingen en je op die manier te kunnen uiten.

Later op het conservatorium ontmoette ik mensen die net als ik een diepe connectie voelde met muziek, en zich geen wereld zonder muziek voor konden stellen. Dat ik het belangrijkste wat ik aan mijn conservatorium tijd heb over gehouden: de mensen waar ik nu muziek mee mag maken! In mijn tweede jaar van het conservatorium hoorde ik Elis Regina voor het eerst en leerde ik de wereld achter de bossa nova kennen, die van de samba en de choro en klassieke Braziliaanse componisten zoals Heitor Villa Lobos en die raakte mij diep. De prachtige taal, de opzwepende ritmes uit Afrika, de harmonieën soms geleend uit jazz maar ook heel eigen, de prachtige melodieën: ik ontdek en leer elke dag nog nieuwe dingen.
Na een solo reis naar Rio de Janeiro in 2016 is mijn liefde en fascinatie voor Braziliaanse muziek alleen maar gegroeid. 
Jaime Nanoha

Vanaf kleins af aan ben ik al een muziekliefhebber. Thuis werd er veelal Soul en Funk gedraaid en stond ik daar al op te dansen voordat ik kon lopen! Later ben ik mij gaan verdiepen in Jazz, Kassieke muziek en diverse stijlen van over de hele wereld.
Toen ik 19 was werd ik ineens gegrepen door de schoonheid van de klassieke gitaar nadat ik iemand een wals van Bartolomé Calatayud hoorde spelen. Dat heeft mij zo geraakt dat ik niets anders meer wilde dan gitaar spelen. Sindsdien probeer ik het mooiste uit het instrument te halen. De aanraking met de Braziliaanse gitarist Baden Powell gaf mij een duidelijke richting hoe ik dat vo